ابن فهد الحلي (مترجم: نائيجى نورى)

17

عدة الداعي ونجاح الساعي (آداب راز ونياز به درگاه بى نياز) (فارسى)

[ مقدمهء مؤلف ] بسم اللَّه الرحمن الرحيم و به نستمد حمد خداى را كه شنواى دعا و رافع بلاست ، و افشانندهء نور و تارندهء تاريكى است ، بازكنندهء چشمهء اميد و دهندهء نعمت‌هاى فراخ و عطاهاى فراوان و نعمت‌هاى پى در پى است آسمان را برافراشت و پهندشت زمين را نگهداشت . و درود بر پايانبخش پيامبران و آقاى برگزيدگان ، محمد ، كه همه دعاها اختصاص به وى دارد و او برگزيدهء مخصوص است ، حجّت زمينىها و آسمانيهاست . و درود بر آلش كه به انتساب خالص وى نايل شدند و پيروى از ايشان واجب گرديد تا به آن هنگام كه آسمان آبى سايه مىافكند ، و زمين خاكى گسترده است تا به هنگام بعث و جزاء . و بعد خداى سبحان و متعالى از كرم بىپايان خويش دعا را آموخت و ما را به آن فرا خواند و درخواست را به بشر الهام كرد و بر آن تحريص نمود و در معامله با خويش و اقدام بر دعا ترغيب كرد و راه رستگارى را در مناجات با خويش قرار داد و در دعايش كليد بخشش‌ها و عطاها را نهاد و براى اجابت دعا راه‌هايى قرار داد كه عبارتند از : ( 1 ) خصوصيت دعاها ( 2 ) اصناف دعاكننده‌ها ، ( 3 ) حالات ايشان ، ( 4 ) مكانهاى دعا و ( 5 ) اوقات آن . به همين خاطر اين كتاب را در همين موارد نگاشتيم و آن را « عدّة الداعى و نجاح الساعى » نام گذاشتيم . و اين كتاب داراى يك مقدمه و شش باب است .